برترین‌ها: علیرضا افتخاری در مراسم بدرقه ایرج خواجه‌امیری، از خاطره‌ای مربوط به دوران کودکی خود گفت؛ زمانی که تنها ۱۲ سال داشت و شیفته صدای ایرج شده بود.
افتخاری روایت کرد که روزی قرار بود ایرج در اصفهان اجرا داشته باشد و وقتی پرده‌ای با خبر اجرای او را دید، آن‌قدر برای دیدن استاد هیجان‌زده شد که یک ماه تمام مدرسه را ترک کرد و در کوچه سپاهان منتظر ماند تا شاید بتواند ایرج را از نزدیک ببیند.
او گفت این علاقه و عشق از همان سال‌ها در وجودش شکل گرفت و بعدها هنگام خواندن، صدایش به‌گونه‌ای بود که انگار یکی از شاگردان کوچک ایرج آواز می‌خواند.
افتخاری تأکید کرد که این شباهت را آگاهانه ایجاد نکرده بود؛ بلکه صدای ایرج و تأثیر او از کودکی چنان در وجودش شکل گرفته بود که مسیر خوانندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داد.